Pojęcie piękna, związane z ludzkim poszukiwaniem sensu istnienia, jest zakorzenione w Bogu. Dla chrześcijan istnieje zatem tylko jedno Piękno Prawdziwe, sam Bóg. Wszelkie piękno ziemskie jest jedynie odbiciem, a więc obrazem, który w mniejszym lub większym stopniu odbija doskonały Pierwowzór.

Bóg stwarza przez Słowo (Na początku było Słowo - J 1,1) . Wcielonym Słowem jest Chrystus, Jednorodzony Syn Boży, który jest jedynym i prawdziwym Obrazem Niewidzialnego Boga (Słowo stało się ciałem i zamieszkało pośród nas. I oglądaliśmy Jego chwałę. - J 1,14) Jest więc Chrystus pierwszą i jedyną ikoną (gr. eikon oznacza obraz).

Celem ikony jest skierowanie nas ku Praobrazowi - ku Bogu Niewidzialnemu. Droga ta polega na odkryciu Obrazu Bożego w nas samych. Kult ikony jest więc oddawaniem czci Praobrazowi, a modlitwa przed ikoną jest stanięciem w obliczu Nieosiągalnego i Żywego Boga, którego znakiem obecności jest ikona.